چه تهی ست دستان ابر کبود      و من خود ابری می شوم : غمگین ٬ مرطوب

 آسمان رویا سبز نخواهد بود   در انحنای خستگی دست ها 

و دیگر چشم ها خیره به آسمان خیس نمی شوند