ای که چشمانت را غبار غم  رسیده

بابا کردنت بوی خدا می داد

بر لبانت بهانه عرش دویده

چادر مشکی تحمل دل رنجیده ات نداشت

تن کبودت عاشقانه صدای خاک شنیده